vrijdag 11 juni 2010

the day after, 's ochtends vroeg

Geert rekte zich nog eens uit.
Hij had verdomd slecht geslapen. Het rook naar bloemen.H ij zag dat Fleur al opgestaan was.
Hij hoorde haar scharrelen in de kleine keuken van zijn Haagse "Pied a terre".
Hij stapte ook uit bed, het zou een lange dag worden. Hij had er zin an, hij glimlachte.
Onwillekeurig gingen zijn gedachte, zoals zo vaak, naar Pim. Hij was toch maar mooi in het gat gedoken toen de stofwolken van de LPF opgetrokken waren. Vierentwintig zetels, hij kon het nog nauwelijks bevatten en dat met een programma gestoeld op onderbuikgevoelens en het onvermogen van de sociaal zwakkere verder dan hun eigen portemonnee te denken, een gevoel van trots overviel hem. Wel bij de les blijven, Geert hield hij zichzelf voor. Er moest nog veel gebeuren.
Hij liep naar de keuken en ging vlak achter haar staan.
ze was met een aantal bossen bloemen bezig haar fijne handjes waren vliegensvlug met een mes in de weer om de bloemen mooi schuin bij de steel af te snijden.
Hij stond even stil te kijken, haar handen met de vingers die wonderen konden verrichten. zij was idolaat van hem, bijna dweperig. Hij hield wel van dat beetje onderdanige bij een vrouw. Niet zoals bij die boerkafetisjisten maar meer vanuit de Joods-christelijke traditie, zelfbewust, maar hun plaats kennende, achter het aanrecht dus.
Ze draaide zich om met het mes nog in haar hand. Heb je lekker geslapen, vroeg ze.

Hij rilde. ze sloeg haar arm om hem heen, het mes bevond zich nu achter hem, ter hoogte van zijn nek. Hij was bang voor messen.
Moest hij zijn mening over haar toch maar herzien? Schat zei ze en drukte haar lippen tegen de zijne. Hij voelde het koude staal tegen zijn huid. Oh, sorry zei ze, maar het was te laat.
Hij wist wat te doen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten