maandag 23 augustus 2010

Terug van weggeweest

De baasjes van de relatiefushond zijn even op vakantie geweest en waren zo sympatiek om mij niet met een touw in het bos aan een boom achter te laten. Dat was positief, blijkbaar houden ze toch wel van mij! Minder leuk was dat ik niet mee mocht, gezellig met de auto naar het zwarte woud.
Ze hadden oppas voor mij geregeld. Hele goede vrienden van mij. ik heb mijn eigen dekentje op de bank waar alleen ik op mag liggen. Niet dat mijn mand er niet is, maar ik lig liever hoog op de bank, lekker zacht. Van de man des huizes krijg ik wel eens een broodje kaas en dan hoef ik het broodje niet eens op te eten, heerlijk.
ik ben weer vreselijk verwend!
Geen grammetje aangekomen, dus weer even aantrekkelijk voor de teefjes.

Maar toch heb ik mijn baasje wel gemist, vooral zijn relativeringsvermogen in deze soms harde werkelijkheid.
Het vrouwtje van de oppas is beetje een (antropo)soof en dat gaat niet zo goed samen met relativeren.

Nu ben ik een beetje in de war.

Moet ik nu echt mijn innerlijke evenwicht zoeken of mag ik lekker ongenuanceerd blaffen als ik er zin in heb?
Is euritmie nou echt het zelfde als doremie, wat mijn baasje altijd roept?
Is het naast heel de mens nu ook heel de relatiefushond?

Ik moet er altijd weer even van bijkomen.
Zou er al een nieuw kabinet zijn?
Is de kamer weer terug van reces?

En nog belangrijker is de baas niet vergeten mijn voorraad brokken mee terug te nemen naar huis?
Want ondanks al deze diepe gedachten gaat de liefde toch immer door de maag.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten