maandag 8 november 2010

soms is relativeren zinloos

Het baasje had vanmorgen de Volkskrant open laten liggen midden op de eettafel.
Met een beetje moeite kan deze hond dan, met zijn voorpoten steunend op het tafelblad, de krant lezen.
Dat doet hij niet te vaak, want hij wordt nooit zo vrolijk van wat er in de krant geschreven staat; en meestal laat het baasje de krant op de sport open liggen.
(De subtiele ";" is vrij naar Harry Mulisch ook een veel-gebruiker van dit leesteken zoals mijn baasje van het weekend constateerde, bij het lezen van Siegfried, waarbij hij na 20 bladzijden al uitvalverschijnselen begon te krijgen.)
Sport kan deze hond niet zo waarderen; hij slaapt liever. (en weer één, vast weer verkeerd gebruikt)

Maar vanmorgen dus, viel zijn oog op het middenblad; drie foto's van mensen allemaal uit een ver land, want ze hadden een ander kleurtje dan zijn autochtone baasje.
Alle drie keken ze een beetje verdrietig, niet zo vrolijk als het Relatiefushondje altijd is. Ik kon wel begrijpen waarom. Deze drie mensen hadden in een heel ver land, zo ver weg dat Relatiefushond nu al vergeten is welke landen het waren, heel veel ellende meegemaakt en waren gevlucht.
De een om zijn zieke vader te verzorgen en een ander om weer bij haar familie te zijn.
En alle drie deze mensen waren opgepakt, niet omdat ze iets fout hadden gedaan, bijvoorbeeld per ongeluk op de stoep poepen, maar omdat ze geen verblijfsvergunning hadden; een soort hondenpenning voor mensen. Niet dat Relatiefushond schrok van het feit dat ze aangehouden waren, want dat was het baasje ook weleens overkomen toen hij mij vlak bij een schoolplein liet loslopen.
Maar het baasje mocht toen gewoon doorlopen, maar deze mensen, met dat andere kleurtje niet, die werden ineens maanden opgesloten, moesten zich uitkleden om te kijken of ze geen spullen bij zich hadden verstopt in hun anus. Het enige wat Relatiefushond daar verstopt zijn de "poepjes" die hij laten moet.
Ze werden bedreigt en pas na maanden weer vrijgelaten.
En dat gewoon in Nederland het land waar deze Labradoodle met zijn donkere kleurtje en zijn zwarte kroeshaar zo vrij snuffelend en huppelend doorheen mag rennen.

Dat gaat zelfs het relativeringsvermogen van deze Relatiefushond te boven!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten