zaterdag 22 oktober 2011

Stofzuigen en dweilen.

Wat een dag, het baasje liep de hele middag maar te klagen dat hij moe was.
Zijn benen wilde niet meer.
Alsof hij iedere keer zijn ene been voor de ander moest gooien.
Het was niet de griep en ook niet de één of andere enge ziekte.
Ik vond hem maar een aansteller.
Terwijl het vrouwtje met een stok gooide en ik deze elke keer weer sportief uit het water haalde,
liep hij een beetje hinkepinkend achter ons aan.
Hoorde je mij klagen dat ik elke keer weer die stok uit het koude water moest halen?

Het baasje had gewerkt, dat deed hij vroeger wel vaker, maar dan zat hij achter een bureau en af en toe liep hij naar één van zijn medewerkers om wat overleg te voeren of koffie te halen, maar die werd meestentijds gebracht.
Nee, dat werk deed zijn baasje niet meer.
Hij deed nu ander werk.

Hij had een dagje lopen stofzuigen en dweilen, vakantiehuisjes schoonmaken.
Het was herfstvakantie en het uitzendbureau had weer een uitdagende job voor hem.
Dit keer geen vuilnisman, maar schoonmaken met z'n dertigen, minstens, en allemaal even jong.
Hij voelde zich oud en niet op zijn plaats tussen al dat jonge volk.
Zelfs als hij zijn leeftijd omdraaide was hij nog de oudste.
De drie kinderen, jongvolwassenen, pubers, (ja hoe noemde je ze eigenlijk?) die met hem meegereden waren waren alle drie ongeveer 20 jaar oud.

Ze hadden niet durven vragen, hoe oud hij was en waarom hij ging schoonmaken?
En hij had ze het niet verteld.
Niet dat hij zich schaamde, die was hij immers al lang voorbij.

Ach, misschien was het goed voor een stukje op het blog?







Geen opmerkingen:

Een reactie posten