woensdag 4 april 2012

de concurrentie en de markt.

Marktwerking in de zorg; ziekenhuis die winst mogen uitkeren; tandartsen waarvan de tarieven ineens omhoog schieten. Marktwerking op het spoor; treinen die niet meer op tijd rijden. Leraren die met elkaar moeten concurreren, de vermaledijde bonuscultuur zelfs geïntroduceerd in het onderwijs.
Alles moet in concurrentie. Het uit Amerika overgewaaide neo-liberalisme tot religie verworden, daar waar zelfs het eten van het aantal hotdogs in concurrentie gaat.
Wie eet meer in plaats van wie weet meer.

Lopen de kosten uit de hand dan denkt de liberaal niet zelf. Dat laat hij liever aan de vrije markt over. Laat een ander maar bepalen wat kostenefficiënt is, want concurrentie betekent toch immers hetzelfde voor minder?

Maar daar zit de denkfout vaak krijg je juist minder voor meer, want marktwerking werkt alleen als er daadwerkelijk ook een markt is met vrije concurrentie, waar de klant kan kiezen en zelf de prikkel heeft een afweging te maken tussen prijs en kwaliteit.

Neem nu de tandartsen. Wie gaat nu bij kiespijn eerst in concurrentie een offerte vragen bij drie verschillende tandartsen, laat staan een keuze maken op basis van prijs en kwaliteit.
Het gaat slechts om twee zaken dat de kiespijn snel verholpen wordt en dat de verzekering de kosten dekt. Dus ga je naar je 'eigen' tandarts en in het weekend naar een vervanger.
Of het onderwijs, een bonuscultuur bevordert toch slechts het 'bruinwerken', slijmen bij de baas, leerlingen mooie cijfers geven.
Zou er één ouder zijn die de schoolkeuze voor zijn kind baseert op de eventuele verstrekte bonussen?

Deze gedachten overvielen mij toen ik vanmorgen hoorde dat slechts 40 scholen zich hadden aangemeld voor het experiment prestatiebeloning leraren een 150 miljoen kostende de poging die bij voorbaat mislukt lijkt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten