zaterdag 14 april 2012

Een gevoel van schaamte

Elke vrijdag stapte hij de voordeur uit, deed de drie stapjes naar beneden tot op het straatniveau en de tien passen naar zijn auto. Soms moest hij wat verder lopen als het hem niet gelukt was zijn auto voor de deur te parkeren. Altijd een zwarte klein formaat multomapje onder zijn arm, met daarin de drie A4-tjes die hij de vorige avond nog had uitgeprint, een agenda, een verslag en een hoofd vol gedachten, meer niet.
Hoe lang deed hij dat al, meer dan een paar weken, een paar maanden al? Hij was niet zo goed in tijd. Hij vergat de tijd liever, soms letterlijk als het internet hem weer eens ergens in zoog of als hij achter zijn pc aan het schrijven was. Dan was het ineens middernacht, of vaak ook later. En soms, op andere momenten, besefte hij ineens dat hij zich naar diezelfde auto moest haasten voor een afspraak. Juist zo'n afspraak die er toe moest leiden dat hij niet alleen elke vrijdag de voordeur uit zou stappen met zijn multomapje, naar een clubje lotgenoten, maar ook de andere dagen van de week liefst naar iets wat op werk leek.

Hij was één van die 130.000, langdurig op zoek naar een nuttige, met name betaalde, dagbesteding. Hij wist het waren er meer. Hij was allang uit de statistiek verdwenen. Hij was een ZZW'er geworden, een zelfstandige zonder werk, de moderne variant op de ZZP'er.

Hij hield de moed er in. Hij was het punt van woede allang gepasseerd. De acceptatie zou nooit komen, zo wist hij, daarvoor was hij teveel een opportunist en toch ook een vechter. Hij zag mogelijkheden, altijd en overal.
Ook het moment van depressie, behorende bij het rouwproces had hij zorgvuldig weten te vermijden.
Maar soms overviel hem toch een gevoel van somberheid, een gevoel mislukt te zijn. Zo'n moment dat als hij buiten met het hondje liep, hij zeker wist dat al die anderen dachten: Moet hij niet werken, wie loopt er nu midden op de dag zomaar met zijn hond?

Een onontkoombaar gevoel van schaamte.

1 opmerking:

  1. Je hoeft niet te schamen hoor! Ik weet het is soms moeilijk maar de tijden zullen zich ten goede keren. Houdt daarom moed!!!

    BeantwoordenVerwijderen