maandag 18 juni 2012

Grenzen aan de groei

Ik ben meer een schrijver dan een lezer.
Ik ben ook meer een optimist dan een pessimist
Ik heb het rapport van de club van Rome dan ook nooit gelezen, zelfs geen samenvatting.
Alleen de titel vond ik voldoende.
Ik ging er vanuit dat er inderdaad grenzen aan de groei zitten.
Alles, behalve het heelal, is tenslotte begrensd.
Al denken sommigen, in hun ongebreidelde streven naar meer, daar wellicht anders over.

Binnen Europa wordt gepredikt dat als we allen groeien we ons wel uit de crisis ontworstelen en dat zelfs de Zuid-Europese landen zich wel weer uit het moeras naar de oppervlak weten te werken.
Wie ben ik om daar iets van te vinden, laat staan tegen in te brengen.
Slechts de titel heb ik gelezen: "Grenzen aan de groei".
Maar toch, het zette me aan het denken.
Wat als de grenzen nu echt bereikt zijn, is herverdeling van welvaart dan geen optie?
Of is dat geweest, te veel socialistische internationale?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten