maandag 3 september 2012

We moeten de afstand tot de politiek juist vergroten

Ja, u leest het goed.
We moeten de afstand tot de politiek vergroten!
Tegen de stroom in roeien een vermoeiende bezigheid, maar soms is het even niet anders.
Want is de heersende gedachte niet: de politiek staat te ver van de burgers af er is slechts wantrouwen ten opzichte van de heersende politieke elite, die zakkenvullers daar in Den Haag, niet te vertrouwen
En om dit op te lossen heeft D66 van ouds her haar kroonjuwelen, het referendum, een gekozen burgemeester en wellicht zelfs straks een gekozen voorzitter van de Europese Commissie.
Er is zelfs een partij, Mens en spirit, die wil zelfs dat we niet op partijen stemmen maar op onderwerpen die samen weer een nieuw regeerakkoord vormen.
Rita Verdonk wilde de twitter-democratie invoeren en Siewert van de G500 denkt zelfs dat je de politiek kan beïnvloeden door ingewikkelde wiskundige bewerkingen uit te voeren en vervolgens als groep te stemmen.
Dit alles om de afstand van de burger tot de politiek te verkleinen. De directe invloed te vergroten.
Het klinkt zo mooi, maar wie zijn invloed wordt vergroot?
Van iedereen en willen wij dat ook, willen wij dat de voorzitter van de Europese commissie straks één of andere populist is die niet het vermogen heeft om te binden maar slechts om te vervreemden?
En zouden er ook mensen zijn die zo altruïstisch zijn dat ze ook ten nadele van zichzelf  stemmen op een voorstel om wellicht tot je 70ste door te werken. en mogen we dan allemaal ineens 150 op de snelweg rijden maar vinden we dan ook dat het milieu beschermd moet worden. Om het dan maar nog niet eens te hebben  over de vuiligheid die op twitter verspreid wordt. Ach en Siewert...

Nee, we moeten de afstand tot de politiek juist vergroten. Besturen is niet u roept en wij draaien.
Besturen is visie hebben op het juiste moment de goede beslissing nemen, maar vooral verantwoordelijk zijn voor je eigen daden, verantwoorden en verantwoordelijkheid nemen.
Niet wijzen naar de ander en proberen de dans te ontspringen, niet vastgeplakt zitten op het Haagse of Brusselse pluche.

Maar ja, dan besef je ineens dat er ook nog zoiets is als democratische controle, dat de visie, het vergezicht gekozen wellicht niet mijn keuze is. Dat grotere afstand tot het politieke proces uiteindelijk leidt tot dictatuur, want macht corrumpeert, en waar het begint met verantwoordelijk zijn, blijft het verantwoordelijkheid nemen en verantwoordelijkheid afleggen vaak achterwegen.

De wereld is complex geworden, misschien wel te complex, wat wij als goed en nuttig beschouwen pakt wellicht voor een ander verkeerd uit, maar die afweging maken is bijna al onmogelijk, laat staan een keuze te bepalen. En zo gaan wij volgende week naar het stemlokaal om een hokje rood te maken.
Met de illusie invloed te hebben, misschien moeten we die illusie slechts koesteren, niet ter discussie stellen op grote dan wel kleine afstand van de politiek.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten